Öğrenci İşleri Müdürlüğü

MİKRO-YETERLİLİKLER YÖNERGESİ

BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç
MADDE 1 – (1) Bu yönergenin amacı, İzmir Ekonomi Üniversitesi’nde mikro-yeterliliklerin geliştirilmesi, uygulanması, kalite güvencesi, tanınması, belgelendirilmesi ve sürdürülebilirliğine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

(2) Bu yönerge, yaşam boyu öğrenmeyi, istihdam edilebilirliği ve dijital rozetler aracılığıyla öğrenme çıktılarının güvenilir şekilde belgelenmesini destekler.

Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu yönerge, Üniversite bünyesindeki ön lisans, lisans ve lisansüstü düzeyindeki programlar ve idari birimler tarafından önerilen, yürütülen veya tanınan mikro-yeterliliklerin tasarımı, doğrulanması, yeniden doğrulanması, değerlendirilmesi, belgelendirilmesi ve kalite güvencesi süreçlerini kapsar.

(2) Bu kapsama, Üniversite dışındaki kurumlar, meslek kuruluşları, özel sektör, kamu ve sivil toplum kuruluşlarıyla iş birliği içinde yürütülen mikro-yeterlilik faaliyetleri de dâhildir.

(3) (Mülga SK 19.08.2026-577/B1)

Dayanak
MADDE 3 – (1) (Değişik SK 19.08.2026-577/B1) Bu yönerge, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu,Türkiye Yeterlilikler Çerçevesinin (TYÇ) Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 4/2’inci maddesine, Yükseköğretim Kurumlarında Mikro Yeterlilikler Çerçevesine İlişkin Usul ve Esasları ve ilgili diğer mevzuat hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu yönergede geçen:

a) AKTS: Avrupa Kredi Transfer Sistemini,

b) AYÇ: Avrupa Yeterlilikler Çerçevesini,

c) Dijital rozet: Mikro-yeterliliklerin başarıyla tamamlanması sonrasında verilen, standart meta veriler (veriliş tarihi, öğrenme çıktıları, iş yükü, TYÇ/AYÇ seviyesi vb.) içeren doğrulanabilir elektronik belgeyiç) Doğrulama: Mikro-yeterliliklerin kalite, tasarım ve içerik standartlarına uygunluğunun resmi olarak incelenmesi ve onaylanması sürecini,

d) Mesleki Yeterlilik Kurumu (MYK): 5544 sayılı Kanun uyarınca faaliyet gösteren; ulusal meslek standartları ile mesleki yeterliliklerin hazırlanması/onaylanması süreçlerini koordine eden ve TYÇ’nin işletilmesinde görevli yetkili kurumu,

e) Mikro-yeterlilik destekli ders: Mikro-yeterlilik kapsamında kısmen tasarlanmış ve dönemlik bir dersle bütünleştirilmiş dersi,

f) (Değişik SK 19.08.2026-577/B1) Mikro-yeterlilik kursu: Mikro-yeterlilik kapsamında tasarlanmış, belirli bir öğrenme çıktısı grubuna odaklanan kısa öğrenme birimini; azami 25 saatlik 1 AKTS kredisine karşılık gelen kursu,

g) Mikro-Yeterlilik Tasarım Planı: Mikro-yeterliliklerin amacı, hedef grubu, düzeyi (TYÇ/AYÇ), iş yükü ve AKTS karşılığı, öğrenme çıktıları, öğretim ve öğrenme yöntemleri, ölçme-değerlendirme araçları, içerik ve zaman planı, biriktirilebilirlik ve tanınırlık ilişkileri ile kalite güvencesi ve geribildirim mekanizmalarını içeren planını,

ğ) (Değişik SK 19.08.2026-577/B1) Mikro-yeterlilik: Yükseköğretime ilişkin belirli bir alanda, kısa süreli ve esnek öğrenme yollarıyla kazanılan; öğrenme çıktıları ölçme ve değerlendirme süreçleriyle doğrulanan, kalite güvencesi sağlanmış ve dijital rozetle belgelenen küçük ölçekli yeterliği,

h) Ofis: İzmir Ekonomi Üniversitesi Mikro-Yeterlilikler Ofisi’ni,

ı) Öğrenen: Örgün, yaygın veya kendi kendine öğrenme ortamlarında öğrenmeye devam eden bireyi,

i) Yetkinlik gelişimi yolu: Belirli bir yeterlilik alanında ilerlemeyi destekleyen, biriktirilebilir ve birbirini tamamlayan mikro-yeterliliklerden oluşan yapılandırılmış öğrenme dizisini,

j) Önceki öğrenme: Örgün, yaygın veya informal öğrenme yoluyla geçmişte kazanılmış ve belge veya performans kanıtlarıyla doğrulanabilen öğrenmeyi,

k) Önceki öğrenmelerin tanınması: Bireyin örgün, yaygın veya informal öğrenmelerinin; bir program veya dersin öğrenme çıktılarıyla eşdeğerliğinin değerlendirilmesi sürecini,

l) Örgün öğrenme dışındaki öğrenme (informal öğrenme): Profesyonel faaliyetler, gönüllü çalışmalar veya kişisel deneyimler aracılığıyla, hedef, süre veya öğrenme desteği açısından yapılandırılmamış ortamlarda gerçekleşen öğrenmeyi,

m) Örgün öğrenme: Öğrenme hedefleri, zaman veya kaynaklar açısından düzenlenmiş ve yapılandırılmış bir ortamda (örneğin bir eğitim veya öğretim kurumu) gerçekleşen ve genellikle bir yeterlilik veya sertifika ile tanınan öğrenmeyi,

n) Program dışı öğrenme: İzmir Ekonomi Üniversitesi’nde kayıtlı olunan programla eşzamanlı olarak gerçekleştirilen örgün öğrenmeyi,

o) PUKÖ Döngüsü: Planla–Uygula–Kontrol Et–Önlem Al aşamalarından oluşan kurumsal sürekli iyileştirme döngüsünü,

ö) Rektör: İzmir Ekonomi Üniversitesi Rektörü’nü,

p) TYÇ: Türkiye Yeterlilikler Çerçevesini,

r) Üniversite/İEÜ: İzmir Ekonomi Üniversitesi’ni

s) Yaygın öğrenme: Öğrenenin bir programa kayıtlı olduğu sürede, ancak o programın resmi eğitim gereklilikleri dışında edinilen ve genellikle resmi olarak belgelendirilmeyen öğrenmeyi,

ş) Yeniden doğrulama: Mikro-yeterliliklerin en fazla üç yılda bir güncelliğinin ve kalite standartlarına uyumunun yeniden değerlendirilmesi sürecini,

t) (Ek bent 19.08.2026-577/B1) AKTS Kredisi: Bir AKTS'ye karşılık gelen 25 saatlik öğrenen iş yükünü ifade eden kredi birimini,

u) (Ek bent 19.08.2026-577/B1) Dijital Cüzdan: Öğrenenlerin mikro-yeterlilik belgelerini güvenli, taşınabilir ve kullanıcı kontrolünde saklamasına, yönetmesine ve paylaşmasına imkân tanıyan dijital platformunu,

ü) (Ek bent 19.08.2026-577/B1) Düzey: Türkiye Yeterlilikler Çerçevesinde tanımlanmış 5, 6, 7 ve 8. düzey yeterliliklerden her birini,

v) (Ek bent 19.08.2026-577/B1) Eğitici: Mikro yeterlilik eğitimlerinin tasarlanması veya yürütülmesinde görev alan yükseköğretim kurumları ile bu kurumlar dışında yer alan gerçek veya tüzel kişileri,

y) (Ek bent 19.08.2026-577/B1) Katılım şekli: Mikro-yeterlilik eğitiminin yüz yüze, uzaktan veya hibrit yöntemlerden hangisiyle sunulduğunu,

z) (Ek bent 19.08.2026-577/B1) Öğrenme Çıktıları: Mikro-yeterlilik sonunda öğrenenin edindiği bilgi, beceri ve yetkinlikleri ifade eden ölçülebilir çıktılarını,

aa) (Ek bent 19.08.2026-577/B1) Öğrenme Kanıtı: Mikro-yeterliliğin kazanıldığını doğrulayan performans görevleri, portfolyolar, projeler veya değerlendirme çıktılarının bütününü,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM
Mikro-Yeterliliklerin Amaçları, Tasarımı ve Uygulaması

Amaçlar
MADDE 5 – (1) Mikro-yeterliliklerin amaçları şunlardır:
a) Yaşam boyu öğrenmeyi, mesleki gelişimi ve iş gücü piyasasının değişen gereksinimlerine uyum sağlanmasını desteklemek,
b) Öğrenenlere yeni bilgi, beceri ve yetkinlikler kazandırmaya katkı sağlayarak akademik veya mesleki ilerlemeyi ve kişisel gelişimi kolaylaştırmak,
c) Öğrenme modülleri aracılığıyla edinilen becerilerin şeffaflığını, tanınırlığını ve taşınabilirliğini sağlamak,
ç) Dijital rozetler aracılığıyla öğrenme kanıtlarının güvenilir, doğrulanabilir ve açık veri standartlarına uygun biçimde paylaşılmasını teşvik etmek,
d) Üniversitenin stratejik hedefleri doğrultusunda sürdürülebilir, yenilikçi ve toplumsal katkı odaklı bir mikro-yeterlilik ekosistemi oluşturmak.

Tasarım ve Uygulama
MADDE 6 – (1) Ofis tarafından sunulacak tüm mikro-yeterlilik programları için bir Mikro-Yeterlilik Tasarım Planı hazırlanır. Bu plan, programın amacı, hedef grubu, düzeyi (TYÇ/AYÇ), iş yükü ve varsa AKTS karşılığı, öğrenme çıktıları, öğretim ve öğrenme yöntemleri, ölçme-değerlendirme araçları, içerik ve zaman planı, biriktirilebilirlik ve tanınırlık ilişkileri ile kalite güvencesi ve geribildirim mekanizmalarını içerir.

(2) Mikro-yeterliliklerin tasarımı ve uygulanmasında aşağıdaki ilkeler esas alınır:
a) Toplumsal ve bireysel gereksinimler: Mikro-yeterlilikler, toplumsal faydayı artırmayı, bireysel gelişimi desteklemeyi ve istihdam piyasasının güncel gereksinimlerine uygun yetkinlikler kazandırmayı amaçlar.

b) Kalite güvencesi: Tüm mikro-yeterlilikler, Ofisin belirlediği kalite güvencesi prensiplerinde tanımlanan iç ve dış kalite standartlarına uygun biçimde tasarlanır. Tasarım süreci PUKÖ döngüsüyle izlenir ve sürekli iyileştirme anlayışıyla yürütülür.

c) Ölçülebilir öğrenme çıktıları: Öğrenme çıktıları, bilgi–beceri–yetkinlik boyutlarında net, ölçülebilir ve TYÇ/AYÇ düzey tanımlayıcılarıyla uyumlu olarak belirlenir.

ç) Değerlendirme rubrikleri (ölçekleri): Her öğrenme çıktısı için performans düzeyini içeren analitik rubrikler hazırlanır ve bu rubrikler tüm değerlendirmelerde tutarlı biçimde uygulanır.

d) Erişilebilirlik ve esneklik: Modüler yapıdaki öğrenme yolları, farklı öğrenme hızlarına ve bireysel ihtiyaçlara uygun, yüz yüze, çevrim içi veya hibrit seçeneklerle erişilebilir şekilde tasarlanır.

e) Biriktirilebilirlik: Her mikro-yeterlilik, bir veya birden fazla mikro-yeterliliğe, programa ya da yeterliliğe geçişi destekleyecek şekilde birbirine eklemlenebilir yapıda tasarlanabilir.

f) (Değişik 19.08.2026-577/B1) Yetkinlik gelişim yollarının bütüncül tasarımı: Mikro-yeterlilikler, öğrenenlerin daha ileri düzey yeterliliklere ilerlemesini destekleyecek şekilde, biriktirilebilir ve birbirini tamamlayan öğrenme yapıları oluşturacak biçimde tasarlanabilir. Bu yapılar, öğrenenlerin mikro-yeterliliklerden daha kapsamlı yetkinlik gelişimi yollarına ve gerektiğinde akademik tanınma süreçlerine ilerlemesini destekleyebilir.

g) Paydaş katılımı: Tasarım aşamasında ilgili akademik birimler, sektör temsilcileri, mezunlar ve kalite komisyonu temsilcilerinin görüşleri alınır. Bu iş birlikleri mikro-yeterliliklerin geçerliliğini ve tanınırlığını güçlendirir.

ğ) Dijital dönüşüm ve yenilik: Uygulama süreçlerinde dijital teknolojiler ve öğrenme yönetim sistemleri etkin biçimde kullanılır; veri güvenliği, açık rozet standartları ve öğrenen sahipliği ilkesi gözetilir.

h) Kapsayıcılık: Eşitlik ve kapsayıcılık ilkeleri doğrultusunda, farklı öğrenen profillerine erişim kolaylığı sağlanır.

(3) Tasarım sürecinde öğrenme çıktıları değerlendirilebilir, aktarılabilir ve ulusal/uluslararası yeterlilik çerçeveleriyle uyumlu olacak şekilde belirlenir.

(4) Uygulama süreçlerinde öğrenen merkezli yaklaşımlar benimsenir; aktif öğrenme, proje temelli uygulamalar ve yansıtıcı değerlendirme yöntemleri teşvik edilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Kalite Güvencesi, Değerlendirme ve Sürekli İyileştirme

Kalite Güvencesi Yaklaşımı
MADDE 7 – (1) Mikro-yeterliliklerin kalite güvencesi süreçleri, uluslararası güncel standartlar doğrultusunda yürütülür.

(2) Kalite güvencesi süreci, PUKÖ döngüsüne göre işletilir ve sürekli iyileştirme anlayışına dayanır.

(3) Kalite güvencesi ölçütleri; tasarım, uygulama, değerlendirme, belgeleme, tanınırlık, şeffaflık ve dış değerlendirme boyutlarını kapsar.

Kalite Güvencesi İlkeleri
MADDE 8 – (1) Her mikro-yeterlilik, Ofis tarafından kalite güvencesi denetiminden geçirilir. Mikro-yeterlilik programlarının kalite güvencesi şu temel ilkeler doğrultusunda yürütülür:

a) Şeffaflık: Programın amaç, çıktı ve değerlendirme ölçütlerinin açık ve erişilebilir şekilde paylaşılması.
b) İçerik kalitesi: İçeriğin güncel bilgi ve becerileri yansıtması ve ilgili alan uzmanlarıyla doğrulanması.
c) Geçerli ve güvenilir değerlendirme: Öğrenme çıktılarının önceden tanımlanmış rubriklerle ölçülmesi.
ç) Öğrenme yollarının çeşitliliği ve esnekliği: Programların biriktirilebilir ve önceki öğrenmelerin tanınmasına olanak sağlayacak şekilde tasarlanması.
d) Tanınırlık ve taşınabilirlik: Mikro-yeterliliklerin TYÇ/AYÇ ile uyumlu olarak ulusal ve uluslararası platformlarda tanınabilir ve transfer edilebilir olması.
e) Öğrenen merkezlilik: Öğrenen ihtiyaçlarına uygun, kapsayıcı ve kişiselleştirilebilir öğrenme deneyimleri sunulması.
f) Özgünlük ve yenilik: Programların farklı öğrenme ihtiyaçlarına cevap veren, yenilikçi ve değer odaklı şekilde tasarlanması.

Değerlendirme ve Yeniden Değerlendirme
MADDE 9 – (1) (Değişik 19.08.2026-577/B1) Değerlendirmeler, öğrenme çıktıları ve bunları destekleyen öğrenme kanıtları esas alınarak; geçerli, güvenilir ve öğrenme çıktılarıyla uyumlu yöntemlerle yapılır.

(2) Her öğrenenin başarısı, önceden paylaşılan rubrikler üzerinden puanlanır.

(3) Başarısız olan öğrenenlere bir defaya mahsus yeniden değerlendirme hakkı tanınabilir.

(4) Ölçme sonuçları ve kanıtlar ilgili mevzuata göre dijital ortamda arşivlenir.

(5) Değerlendirme ölçütlerinde yeniden doğrulama yapılır; içerik, yöntem ve paydaş geribildirimleri güncellenir.

Kalite İzleme, Raporlama ve Sürekli İyileştirme
MADDE 10 – (1) Ofis her yıl; katılım, başarı, memnuniyet ve istihdam edilebilirlik verilerini içeren bir Yıllık Kalite Güvencesi Raporu hazırlar ve Rektörlüğe sunar.

(2) Elde edilen bulgular, Üniversitenin kurumsal kalite göstergelerine ve stratejik planına entegre edilir. Bulgular doğrultusunda iyileştirme eylem planı hazırlanır ve uygulama sonuçları izlenir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Belgelendirme ve Tanınma (Başlık değişik 19.08.2026-577/B1)

MADDE 11– (1) Mikro-yeterlilik gerekliliklerini başarıyla tamamlayan öğrenenlere, dijital rozet verilir.

(2) (Değişik 19.08.2026-577/B1) Dijital rozetlerde ve ilgili belgelerde asgari olarak aşağıdaki bilgiler yer alır:

a) Öğrenenin adı ve soyadı,

b) Mikro-yeterliliğin adı,

c) Mikro-yeterliliği veren kurum,

ç) Veriliş tarihi,

d) Öğrenme çıktıları,

e) İş yükü ve varsa AKTS karşılığı,

f) TYÇ/AYÇ düzeyi,

g) Ölçme ve değerlendirme yöntemi,

ğ) Başarı ölçütleri,

h) Doğrulanabilir dijital kimlik bilgileri,

ı) Öğrenme etkinliğine katılım şekli (yüz yüze / uzaktan / hibrit),
i) Kalite güvencesi yaklaşımı ve uygulanan mekanizmalar.

(Ek madde 19.08.2026-577/B1)
MADDE 11/A - (1) Mikro-yeterlilikler kapsamında kazanılan kredilerin tanınması ilgili mevzuat doğrultusunda yürütülür.

(2) Mikro-yeterlilikler yoluyla kazanılan AKTS kredileri ilgili programın toplam AKTS kredisinin %10'unu aşamaz.

(3) AKTS kredisi transferine konu mikro-yeterliliklerin en fazla %50'si uzaktan öğretim yoluyla tamamlanmış olabilir.

(4) Tanınan mikro-yeterlilikler diploma eki ve transkriptte gösterilir; bu eğitimler ders adı altında birleştirilerek belirtilir.

(Ek madde 19.08.2026-577/B1)
Üniversite Dışında Tamamlanan Mikro Yeterliliklerin Tanınması
MADDE 11/B – (1) Öğrenenler, Üniversite dışındaki bir kurum veya kuruluş tarafından verilen mikro-yeterlilik eğitimlerinin tanınması için ilgili birime yazılı olarak başvurabilir.

(2) Tanınma başvurularında, Madde 11'de belirtilen asgari bilgileri içeren belgelerin sunulması zorunludur.

(3) İlgili birim, sunulan belgelerdeki bilgilerin doğruluğunu teyit etmekle yükümlüdür. Doğrulama sürecinde eğiticiyle ilgili nitelik ve kayıtların izlenebilir ve kanıtlanabilir olması aranır.

(4) Dış mikro-yeterlilik eğitimleri, bir ders veya program kapsamında muafiyet sağlamak amacıyla kullanılacaksa söz konusu dersin öğrenen tarafından daha önce alınmamış olması gerekir.

(5) Tanınan dış mikro-yeterlilikler, 12'nci maddede belirtilen kredi ve belgelendirme esaslarına tabidir.

(6) Üniversite senatosu, bu Usul ve Esaslarda öngörülen koşullara uygun olmak kaydıyla, başvurusu yapılan mikro yeterlilik eğitimlerini tanıyabilir ve AKTS kredilerini belirleyebilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM
Yönetim, İzleme ve Yürürlük

Mikro-Yeterlilikler Ofisi
MADDE 12 – (1) Ofis, mikro-yeterliliklerin koordinasyonu, kalite güvencesi, doğrulama ve dijital rozetleme süreçlerinden sorumludur. Üniversitenin stratejik planı doğrultusunda; yaşam boyu öğrenmeyi, istihdam edilebilirliği ve öğrenme çıktılarının tanınmasını mikro-yeterlilikler aracılığıyla desteklemeyi amaçlar.

(2) Ofis, Rektörlüğe bağlı olarak faaliyet gösterir. Ofisin çalışmaları Rektör tarafından atanan bir Müdür ve bir Müdür Yardımcısı tarafından yürütülür.

(3) Ofisin görevleri şunlardır:

a) Üniversite stratejik planı doğrultusunda mikro-yeterliliklerin geliştirilmesi, doğrulanması ve yeniden doğrulanması süreçlerini koordine etmek.

b) Mikro-yeterliliklerin tasarım, uygulama, ölçme-değerlendirme, belgelendirme ve kalite güvencesi süreçlerinde birimler arasında eşgüdümü sağlamak.

c) Tüm mikro-yeterliliklerin TYÇ ve AYÇ düzey tanımlayıcılarıyla uyumunu sağlamak.

ç) Mikro-Yeterlilik Tasarım Planı’nın hazırlanmasını, doğrulanmasını ve güncel tutulmasını sağlamak.

d) Dijital rozet sistemlerinin yönetimini yürütmek; açık rozet standartlarına uygun veri doğrulama süreçlerini sürdürmek.

e) Öğrenciler, öğretim elemanları, mezunlar, iş dünyası ve dış paydaşlardan gelen geri bildirimleri toplamak, analiz etmek ve sürekli iyileştirme çalışmalarına entegre etmek.

f) Mikro-yeterliliklerin toplumsal katkı, istihdam edilebilirlik ve yaşam boyu öğrenme politikalarıyla uyumunu gözetmek.

g) Kalite güvencesi, ölçme-değerlendirme, belgelendirme ve şeffaflık ilkelerine uygunluğu denetlemek.

h) Mikro-yeterliliklerin ulusal ve uluslararası tanınırlığını artırmak amacıyla paydaş kurumlar, akreditasyon kuruluşları ve sektör temsilcileriyle iş birliği yürütmek.

ı) Üniversite bünyesinde mikro-yeterliliklerin görünürlüğünü artırmak için tanıtım, bilgilendirme ve farkındalık etkinlikleri düzenlemek.

i) Tüm mikro-yeterliliklere ilişkin verileri arşivlemek ve güncel tutmak.

Mikro-Yeterliliklerin Yönetişim Süreci
MADDE 13 – (1) (Değişik 19.08.2026-577/B1)Mikro-yeterliliklerin geliştirilmesi, doğrulanması, onaylanması, uygulanması, belgelendirilmesi ve raporlanması süreçleri, Mikro-Yeterlilikler Ofisi tarafından Madde 14’te tanımlanan görev ve sorumluluklar çerçevesinde yürütülür.

(2) (Ek fıkra 19.08.2026-577/B1)Mikro-yeterlilik başvuruları Mikro-Yeterlilik Tasarım Planı üzerinden alınır. Mikro-Yeterlilikler Ofisi tarafından başvurunun kapsamı, standartlara uygunluğu ve mikro-yeterlilik geliştirmeye elverişliliği açısından ön değerlendirme yapılır. Başvurular, Ofis tarafından en geç otuz gün içinde değerlendirilir.

(3) (Ek fıkra 19.08.2026-577/B1)Açılan mikro yeterlilik eğitimlerine ilişkin devam koşulları ve devamsızlık süresine dair hususlar, Üniversite senatosu tarafından belirlenir.

ALTINCI BÖLÜM
Yürürlük ve Yürütme

Yürürlük
MADDE 14– (1) Bu yönerge, İzmir Ekonomi Üniversitesi Senatosu tarafından onaylandığı tarihte yürürlüğe girer.

Yürütme
MADDE 15 – (1) Bu yönergenin hükümlerini, İzmir Ekonomi Üniversitesi Rektörü yürütür.

Bu yönerge, 29.04.2026 tarih ve 573-2026/06-B3 sayılı Senato kararı ile yürürlüğe girmiştir.